Gunwara 的个人资料εΐз¸¸.·*´¯`v´¯`*·.¸¸ღ~* ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月11日 เหงาเกลียดคนส่งเมลนี้มาว่ะ แต่ก็ยังคิดถึงเปนครั้งเปนคราว ทั้งๆที่เวลาก็ผ่านมานานและทำไมถึงไม่ลืมให้หมดๆซักที.. หรือเพราะกรุเหงา ? วันเหงา...
เริ่มต้นด้วยการตื่นมาไม่พบใคร เพราะรู้... จึงไม่อยากลืมตาขึ้นมารับความจริง ว่ารอบกาย...มีเพียงความว่างเปล่า สุดท้ายจึงยอมแพ้...ความเป็นจริง ยอมรับมัน...แล้วลุกมา...เพื่ออยู่คนเดียว เคยคิดเข้าใจผิด... ว่าการต้องรักษาความสัมพันธ์นั้นยาก แต่กลับกลายเป็น...การค้นหาเพื่อเริ่มต้นใหม่นั้นยากกว่า การแยกจากอาจนำมาซึ่งความเจ็บปวดที่ฝังใจ แต่การไม่มีใคร...เหมือนอย่างในวันนี้...มันบาดลึกไปทั้งกายและใจ อยู่คนเดียว...มันเหงา ไม่ใช่..."แค่"...เหงา แต่มันมีอะไรกว่านั้น...มากมาย เหงา...อาจจะเป็นอารมณ์ที่เป็นจริงที่สุด เป็นนามธรรมที่เป็นรูปธรรม มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ชัดเจนที่สุด ไม่เคยมีคำถามว่าความเหงาคืออะไร เพราะทุกคนเข้าใจความหมายของคำนี้ได้ชัดเจนด้วยตนเอง ไม่เหมือนรัก...ที่ยังน่าแปลกใจ ว่าอะไรคือรัก...ที่แท้จริง บางทีเหงา...อาจจะเป็นอารมณ์ที่มนุษย์กลัวที่สุดก็เป็นได้ ฉันนั่งอยู่คนเดียว...มองท้องฟ้าสีครามกับปุยเมฆสีขาว หาอะไรทำมากมาย...ให้หาย...เหงา แต่ไม่มีอะไรช่วยได้ ลุกขึ้นอีกครั้ง...เดินออกจากบ้านไปสู่ความวุ่นวาย หวังให้คลายเหงา ตอนนี้...ฉันนั่งอยู่กับเพื่อนมากมาย...เฝ้ามองผู้คน แล้วทำไมหนอ...ฉันยังเหงา สุดท้าย...ฉันก็กลับบ้าน นั้งเก้าอี้ตัวเดิม...นั่งมองฟ้าสีดำกำมะหยี่และจันทรานวลตา คล้ายจะตอกย้ำว่าที่ฉันเหงา...มันที่ใจใช่ที่กาย... เพราะสุดท้าย... ฉันก็ยังเหงา |
|
|
