εΐз¸¸.·*´¯`v´¯`*·.¸¸ღ~* ガ ン ちゃん～ *~ღ¸¸.·*´¯`v´¯`*·.¸¸εΐз

กลัว ,,

กลัวว่าบอกรักมากเกินไป... มันจะไม่มีค่า

กลัวว่าบอกรักเร็วเกินไป... มันอาจไม่จริง

กลัวว่าบอกรักเธอ... มันจะเป็นของตาย

กลัวว่าบอกรักเธอตลอดไป... เธอจะหายใจไม่ออก

กลัวว่าบอกรักเหลือเกิน... เธอจะไม่ต้องการ

กลัวว่าบอกรักเธอแล้ว... แล้วเธอจะหายไป...

เพียงแค่อยากรักษาในสิ่งที่รัก...

เพราะแต่ความกลัวของฉันที่ดูเธอจะไม่เข้าใจ

แต่จะให้ทำยังไง...

เพราะกลัวจะเสียเธอไป...

ทั้งที่รักเธอจริงๆ

กลัว... จึงไม่กล้า

หากทดแทนด้วยการกระทำ

เธอจะเข้าใจรึเปล่านะ...

ชายหนุ่ม ณ เมื่อง เมืองหนึ่ง

มีครอบครัวซึ่งมีพร้อมทั้งพ่อ แม่ และลูก

ที่ทุกคนอยู่กันอย่างมีความสุข

แต่แล้ววันหนึ่งในเมืองก็มีสงครามเกิดขึ้น

ทำให้เด็กน้อยในครอบครัวนั้นต้องพลัดพราก

จากพ่อ แม่ มาอยู่ในป่าแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบ้านใหม่ของเค้า ...

เมื่อเวลาผ่านไปเด็กน้อยคนนั้นก็โตเป็นชายหนุ่ม

เค้าได้เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆ มากมายภายในป่าแห่งนี้

แต่เค้ากับพบว่าสิ่งที่เค้าขาดไป ซึ่งก็คือควมรัก

ชายหนุ่มต้องการความรักเค้าจึงปลูกต้นไม้ซึ่งหวังไว้ในใจ

ว่าต้นไม้เหล่านั้นจะให้ความรักแก่เค้าได้

แต่สิ่งที่เค้าได้นั้นไม่มีอะไรนอกจากความผิดหวัง

จนอยู่มาวันหนึ่ง เค้าได้พบต้นไม้ ซึ่งก็คือ ต้นรัก

และจะเป็นต้นสุดท้ายที่เค้าจะปลูก

เค้านำเมล็ดจากต้นรักไปปลูก

เฝ้าดูแลทุกวัน เวลาผ่านไปเมล็ดก็ยังไม่งอก

ชายหนุ่มจึงกลับไปที่ต้นรักและถามต้นรักว่า

“ ทำไมเมล็ดที่นำไปปลูกจึงยังไม่งอก ”

ต้นรักตอบว่า

“ เมล็ดจะงอกได้ นอกจากการดูแลเอาใจใส่ แล้วยังมีอีกอย่างซึ่งก็คือ เวลา ”

หลังจากนั้นเค้าก็กลับไปคอยดูแลเอาใจใส่

และขณะเดียวกัน ชายหนุ่มก็ให้หญิงสาวคนหนึ่งช่วยดูแลต้นรัก

หญิงสาวก็ดูแลเอาใจใส่ทุกวัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ยังไม่งอก

ทำให้ชายหนุ่มเริ่มท้อแท้ เค้าคิดที่จะไปจากต้นรักหลายครั้ง

แต่พอเค้าจะไป ก็คิดได้ว่า

ถ้าเค้าไม่อดทนที่จะให้ความรักและรอเวลา เมล็ดก็จะไม่งอกให้ความรักแก่เค้า

เค้าจึงอดทนต่อไปเพื่อรอคอยว่าสักวันเมล็ดจะงอกขึ้น

แต่เค้าก็รู้อยู่แก่ใจว่าเมล็ดคงไม่อาจจะงอกได้

และเค้าก็เหลือเวลาที่จะอยู่ป่าแห่งนี้เพื่อที่จะดูแลต้นรักกับเมล็ดไม่มากแล้ว

ได้แต่หวังว่าจะใช้เวลาที่เหลืออยู่นั้นให้ความรักกับเมล็ด

เผื่อว่าเมล็ดจะงอกให้ความรักติดตัวเค้าไปหลังออกจากป่าแห่งนี้ไปแล้ว

ในชีวิตคนบางคนอาจจะได้รับความรักมากมายจากใครหลายๆ คน

แต่ในขณะเดียวกันกับชีวิตของคนบางคนอาจที่จะยังขาดความรัก ซึ่งใครหลายๆ คน มองข้ามไป

อ่านเจอจากเว็บไหนมาก็ไม่รู้ ชอบชะมัด ก๊อปก็ไม่ได้ เซงคาด ต้องมานั่งพิมหมดเลย 555555555

ใครไม่อ่าน เราก๊ะอ่านเอง อ่านคนเดียวก๊ะได้ ฮี่ๆ :)

สวัสดีเจ้าสเปซ แกเริ่มส่งกลิ่นบูดและนะ (เอ่าโทษกรูอีกก็มึงไม่อัฟเองงะ เอ่ามึงโทษกรูหรอ!!? จ้า กรูผิดเอง :>)

เข้าเรื่องกันดีก่า คือ เมื่อวานเข้าไปปลดทุกข์ในห้องน้ำ เหนหนังสือวางอยู่บนชักโครก หน้าปกน่าสนใจ

เลยหยิบมาเปิดผ่านๆ ตัวหนังสือน่ารัก มีรูปภาพประกอบ เออน่าอ่านมันคือหนังสืออะไรหว่า :?

ก็เริ่มอ่าน โอ้ หนังสือแนวๆธรรมะ น่ะ จริงๆกรูจับหนังสือพวกนี้ไม่ค่อยจะได้เป็นอันต้องวาง มันร้อน 555555

แต่เล่มนี้ดีมากอ้ะ มีภาพประกอบอะไรมันน่ารักดี ทำให้อยากอ่าน

เหมาะสำหรับคนที่คิดไม่ได้ หรือ คิดอะไรตื้นๆ (ประมาทนั่นเอง)

งี้แหละที่เค้าเรียกว่า เอาธรรมะเข้าช่วย เอิ๊กๆ

นี่ถ้าป๊ากรูรู้ว่ากรูจับหนังสืออะไรแบบนี้อ่าน แกคงช็อคอ้ะ

เมื่อวานขนาดเดินถือออกจากห้องน้ำม๊าก็มองหน้าแบบงงๆ มันแปลกตรงไหนฟระ :>

คนงามๆก็มักจะมีจิตใจงาม ก๊ากๆ เอย >.<

ไปแยะ มาบ่นแค่นี้และ เดี๋ยวสเปซมันบูดกว่านี้ อีกอย่างคงไม่มีใครมาอ่านด้วยและ อุอุ

บายใจ เขียนเองอ่านเองก๊ะล่าย เน้อะๆ :)

ปล. สุกี้ เดส ~~~

“ ทุกๆวัน

เธอนั่นแหละ

เป็นคนที่จะต้อง

รับผิดชอบต่อความรู้สึกของตัวเอง

ไม่มีใคร

จะมาทำให้เธอไม่มีความสุข

หรือวุ่นวายใจได้หรอก “

“ การปล่อยวาง

มิได้หมายถึง

ความรู้สึกที่ตายด้าน

หากแต่ว่า มันเป็นสิ่งที่เกิดจาก

ความเมตตากรุณา

ความปรารถณาดี

ความเห็นอกเห็นใจ

และ

สงบใจ “

“ การระลึกถึงสิ่งไม่ดีในชีวิตมากเกินไป

จะทำให้เธอเศร้าหมอง “ 

ขอบคุณหนังสือ สัมผัสแห่งชีวิต

เขียน สุชาตะ เรียบเรียง พิริยา